«Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται».


Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΥΛΟ ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΑ ΧΩΡΑ(μέρος Β')

Μετά την ίαση του τραύματός του, ο Ηρακλής  μάζεψε στρατό και εκστράτευσε εκ νέου κατά της Λακεδαίμονος. Φτάνοντας όμως στην Αρκαδία ζήτησε συμμαχία από τον Κηφέα και τα είκοσι παιδιά του. Εκείνος όμως με την σκέψη του επέκεινα, δηλαδή όταν θα φύγει ο Ηρακλής οι Αργείοι είναι πολύ πιθανό να έρθουν εναντίον του ( καθότι ως σύμμαχοι των Λακεδαιμονίων ήταν πιθανό να ζητήσουν εκδίκηση), αρνήθηκε στον ήρωα την αρωγή του. Τότε ο Ηρακλής πήρε από την Θεά Αθηνά μια μπούκλα από τα μαλλιά της Γοργόνας, την οποία έδωσε στην Στερόπη την κόρη του Κηφέα λέγοντάς της ότι, όταν επιτεθεί ο στρατός, αν εκείνη την ανεμίσει τρείς φορές από τα τείχη, χωρίς να την κοιτάξει, την μπούκλα της γοργόνας, προς τους εχθρούς θα τραπούν εκείνοι σε φυγή. Έτσι αναγκάστηκε ο Κηφέας να συμμαχήσει με τον Ηρακλή. Όμως σ’ εκείνη την μάχη σκοτώθηκε ο αδερφός του ήρωα, Ιφικλής. 
 
«…Ἡρακλς δ παρ θηνς λαβν ν δρί χαλκ βόστρυχον Γοργόνος Στερόπ τ Κηφέως θυγατρ δίδωσιν, επών, ἐὰν πί στρατός, τρς νασχούσης <κ> τν τειχν τν βόστρυχον κα μ προϊδούσης τροπν τν πολεμίων σεσθαι. τούτου γενομένου Κηφες μετ τν παίδων στράτευε. κα κατ τν μάχην ατός τε κα ο παδες ατο τελευτσι, κα πρς τούτοις φικλς το ρακλέους δελφός…» ( Απολλοδώρου Βιβλιοθήκη, Βιβλίο Β΄κεφ.7, παραγρ. 3)

Μετά την νίκη και τον θάνατο απ’ το σπαθί του Ηρακλή,  του Ιπποκόωντος, αλλά και των γιών του, ο ήρωας επαναφέρει από την εξορία τον Τυνδάρεω, αδερφό του Ιπποκόωντα που εκείνος είχε εξορίσει μαζί με τον άλλον αδερφό του Ικάριο.
«…Ἡρακλέα δ φασαν ποκτείναντα πποκόωντα κα τος παδας παρακαταθέσθαι Τυνδάρε τν χώραν…» ( Παυσανίου Κορινθιακά,κεφ.18,παραγρ.7)

Έτσι τώρα τον θρόνο της Λακεδαίμονος,  καταλαμβάνει ο Τυνδάρεως, τα παιδιά του οποίου έμελλε να παίξουν σπουδαίο ρόλο στην ελληνική προϊστορία! Καθότι ο Τυνδάρεω είναι πατέρας των Διοσκούρων  Κάστορα και Πολυδεύκη αλλά και της Ελένης και Κλυταιμνήστρας, των οποίων ο ρόλος ήταν καθοριστικός στην υπόθεση Τρωϊκός Πόλεμος !  Από την Λήδα επίσης, που ήταν γυναίκα του, κόρη του βασιλιά της Αιτωλίας Θεστίου, απέκτησε ακόμη δυο κόρες, την Τιμάνδρα και την Φιλονόη.

Όταν ο Ηρακλής πέρασε από την Τεγέα αποπλάνησε την Αύγη, Ιέρεια της Αθηνάς, κόρη του Αλέος, εγγονού του Αρκάδα και ιδρυτή της Αλέας, βασιλιά της Αρκαδίας. Ο Ηρακλής αγνοούσε τόσο την ιδιότητα της Αύγης όσο και την καταγωγή της. «…. στι δ ν τος πρς ρκτον το ναο κρήνη, κα π ταύτ βιασθναι τ κρήν φασν Αγην π ρακλέους…»  (Παυσανίου Αρκαδικά, κεφ.47, παραγρ.4)

Εκείνη  γέννησε από τον ήρωα ένα παιδί, τον Τήλεφο τον οποίο άφησε στο τέμενος της Αθηνάς. Ένας λοιμός όμως  είχε πέσει στην χώρα και όταν ο Άλεος μπαίνει στο τέμενος της Θεάς και ανακαλύπτει την κόρη του με το παιδί, θεωρεί πως η ασέβεια προς την Θεά που υπηρετούσε η Αύγη ήταν αιτία αυτού. Τότε δίνει την κόρη του στον Ναύπλιο να την πουλήσει έξω από την χώρα και το παιδί το αφήνει στο όρος Παρθένιο, μεταξύ Αρκαδίας και Αργολίδας.

«…τ μν ον βρέφος ες τ Παρθένιον ρος ξέθετο. κα τοτο κατ θεν τινα πρόνοιαν σώθη· θηλν μν γρ ρτιτόκος λαφος πέσχεν ατ, ποιμένες δ νελόμενοι τ βρέφος Τήλεφον κάλεσαν ατό…» ( Απολλοδώρου Βιβλιοθήκη, Βιβλίο Β΄κεφ. 7,παραγρ.4)

[Στο όρος αυτό υπήρχε ιερό του Πανός. Μάλιστα κατά τους ιστορικούς χρόνους εκεί ο Φειδιππίδης είχε ακούσει το κάλεσμα του Πανός ( όπως από τον ίδιο λέχθηκε), απ’ τον οποίο πήρε μήνυμα για τους Αθηναίους στο οποίο αναφερόταν το παράπονο του Θεού για την ανεπαρκή τιμή που έδιδαν σ’ εκείνον παρ’ όλη την απλόχερη βοήθεια που τους παρείχε. Μετά απ’ εκείνο το μήνυμα οι Αθηναίοι έφτιαξαν ναό προς τιμή του κάτω από την Ακρόπολη και με ετήσιες λαμπαδηδρομίες, να προσπαθούν να εξιλεωθούν απέναντι στον Θεό. ]
Ο Ναύπλιος έδωσε την Αύγη στον Τεύθραντα, βασιλιά της Μυσίας απ’ τον οποίο είχε ονομαστεί και η πόλη όπως και η χώρα Τευθρανία. Εκείνος την έκανε γυναίκα του. Το δε παιδί οι Θεοί το προστάτευσαν και σώθηκε. Και αυτό έγινε όταν ενώ μια ελαφίνα που μόλις είχε γεννήσει το θήλαζε μαζί με το μικρό της ελαφάκι, κάποιοι βοσκοί το βρήκαν και το πήραν. Έτσι ονομάστηκε και Τήλεφος.

«…ταύτ τ Αγ τ καταίου λόγ συνεγίνετο ρακλς, πότε φίκοιτο ς Τεγέαν: τέλος δ κα φωράθη τετοκυα κ το ρακλέους, κα ατν λεος σθέμενος μο τ παιδ ς λάρνακα φίησεν ς θάλασσαν, κα μν φίκετο ς Τεύθραντα δυνάστην νδρα ν Καΐκου πεδί κα συνκησεν ρασθέντι τ Τεύθραντι…» ( Παυσανίου Αρκαδικά, κεφ.4, παραγρ.9)